Gameconsole

 
The darkness is falling, the sky has turned gray
A hound in the distance is starting to bey
I wonder, I wonder - what she's thinking of
Forsaken, forgotten - without any love
 
ALONE AND FORSAKEN โดย HANK WILLIAMS หนึ่งในเพลงประกอบติดหูของเกมนี้

เนื่องด้วยเวลาไม่อำนวย ไม่สามารถเขียนรีวิวแบบจัดเต็มได้ ขอเป็นมินิรีวิวละกัน
ก็เล่นจบไปหลายอาทิตย์แล้ว แต่มัวเล่นมัลติเพลเยอร์อยู่เลยไม่ได้มาเขียนสักที สำหรับเกมนี้ขอเกริ่นคร่าวๆก็คือเป็นเกม Exclusive for PlayStation 3 ที่ผลิตโดย Naughty Dog หรือทีมน้องหมาจอมป่วน ที่มีผลงานชื่อกระฉ่อนอย่างซีรีย์Crash! และ Uncharted นั่นเอง
 
The Last Of Us  เป็นเกมสไตล์ Action Adventure แบบUncharted  แต่จะมีองค์ประกอบของความสยองขวัญและการเอาตัวรอดแบบกดดันๆอยู่ด้วย ก่อนเกมจะออกสื่อต่างประเทศและกองอวยกองแช่งทั้งหลายก็จับตามองเกมนี้กันอย่างไม่วางตาอยู่แล้ว เป็นที่คาดกันว่าจะได้ตำแหน่ง Game of th year ไปครองตั้งกะเกมยังไม่ออกกันเลย แถมผู้สร้างยังการันตีว่าจะยกระดับการกำกับเนื้อเรื่องของเกม ทั้งในด้านเนื้อเรื่อง บทพูด การแสดงสีหน้าของตัวละคร ให้ก้าวไปสู่ระดับใหม่ของวงการเกม จะทำให้ผู้เล่นได้รับรู้ถึงบรรยากาศ Survival Horror พร้อมความสมจริงว่าโลกที่ล่มสลายมา20ปีหลังไวรัสแพร่ระบาดนั้นมันเป็นยังไง
 
นอธตี้ด็อกกลับมาพร้อมกราฟฟิกระดับเทพ และอาร์ตไดเรคชั่นงามๆเช่นเคย

ส่วนตัวแล้วเราไม่ได้สนใจเรื่องว่าเกมจะได้รางวัลอะไรหรือไม่ จะได้คะแนนรีวิวเท่าไหร่ เพราะก็เห็นกันอยู่บ่อยๆว่าเสียงส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ชี้วัดอะไรได้เลย บางทีเห็นคนพูดตามๆคนอื่นแล้วเราก็งงว่าตกลงพี่จะเชื่อความคิดคนอื่นมากกว่าเชื่อตัวเองเหรอครัฟฟ  จะติกันก็ตามกระแส จะชมกันก็อวยเว่อร์ อย่างเช่นเรื่องการเมือง เขาว่ากันว่าโกงก็ได้แต่แบ่งกูด้วยก็เอามั่ง(อรุ๊ฟฟฟฟ) แถมบางทีเราก็มักจะชอบเกมที่ชาวบ้านเค้าด่าๆกันซะด้วยสิ ยิ่งเกมที่เนื้อเรื่องมึนๆFF,Souls Series นี่ล่ะชอบนัก ก็เลยเล่นเกมนี้แบบไม่ได้อ่านรีวิวหรือพรีวิวอะไรก่อนเลย ได้แผ่นมาถึงมือแล้วก็เลือกเล่นโหมดยากทันที! ด้วยความเข้าใจผิดว่าถ้าไม่เล่นโหมดยากแล้วมันจะไม่ปลดล็อคโหมดโคตรยากให้หลังเล่นจบ....ปรากฏว่าเล่นโหมดไหนก็ได้มันก็ปลดล็อคให้เหมือนกัน นี่ตรูเหนื่อยเปล่าหรือนี่...
 
เล่นโหมดยากตั้งแต่เริ่มก็ทำให้ตายบ่อยกว่าที่ควร เฮียโจลโดนโจรรุมกระทืบและซอมบี้กัดขย้ำขยำขยี้ไปร่วม50ครั้ง แถมเราเล่นแบบไม่เซ็นเซอร์ฉากตายซะด้วยสิ... ราวกับดูหนังโชว์บลัดแอนด์กอร์อยู่ทุกๆครึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว ข้าวของที่มีให้เก็บก็น้อยกว่าโหมดปรกติมาก กระสุนน้อยทำให้ห้ามยิงพลาด ส่วนศัตรูก็จะอึดถึกทนมากขึ้นด้วย 
ระเบิดทีซากชิ้นขากระจุยแขนกระจายขวัญกระเจิง
ไวรัสในเกมมีต้นแบบมาจากเชื้อราที่มีอยู่จริง
ทำให้หน้าตาของผู้ติดเชื้อเกมนี้มีลักษณะคล้ายดอกเห็ดที่ไม่น่ารักแบบนี้ล่ะ
 
แต่ก็ทำให้ได้อารมณ์ร่วมกดดันไปกับเกมโดยไม่รู้ตัว ต้องวางแผน/คิดกลยุทธ์บ่อยๆ ทำให้สนุกมากขึ้นอีก1.5เท่า!(จะใช่เรอะ) เราเล่นจบในเวลารวม15ชั่วโมงค่ะ เก็บของได้แค่ราวๆ50เปอร์เซ็น ยังมีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะเหมือนกันส่วนตัวแล้วก็ชอบมากกว่า Uncharted นะ ถึงแม้มันจะบู๊กันคนละแนว ของเนธนี่จะออกแนวดายฮาร์ด ทั้งเรื่องมีแต่ระเบิดตูมๆตามๆไมเคิลเบย์มาเอง ส่วนการเล่นเป็นโจลจะต้องอาศัยการลอบเร้นมากกว่า หลบๆย่องๆคอยฟังเสียงการเคลื่อนไหวของศัตรู ย่องจนน่ากลัวจะเป็นตะคริว
 
และก็ชอบตรงที่มีระบบการเก็บซัพพลายเพื่อมาสร้างเป็นอาวุธเพิ่มเติม เรียกว่ามีการคราฟต์ของ(เก็บขวดแอลกอฮอลล์มาพันกับผ้าทำเป็นระเบิดไฟโมโลตอฟ เก็บตะปูมาใส่กระป๋องผสมดินปืนทำเป็นเนลล์บอมม์)/อัพเกรดอาวุธ(เพิ่มขนาดแม็ก ปรับความเร็วในการบรรจุกระสุน ติดกล้องส่องทางไกล)/ปลดล็อคสกิล(อัพเลเวลความถึกของร่างกาย มีสมาธิทำให้ฟังเสียงศัตรูได้ชัดขึ้น) ทำให้มันมีรสชาติมากกว่าวิ่งยิงบู๊ล้างผลาญว่างั้นเถอะ
 
เจอฝูงผีวิ่งมาทีใจหายว๊าบบ เกมนี้เน้นความสมจริง
พระเอกไม่มีพลังอภินิหารพลังมิตรภาพหรือท่าไม้ตายใดๆ โดนรุมแดร๊กได้ทุกเมื่อ

ก็เหมาะสำหรับคนชอบเล่นเกมแอคชั่นแบบกดดันๆที่ต้องวางแผนบ้าง ไม่เหมาะสำหรับขาบู๊สนั่นระเบิดภูเขาเผากระท่อม และไม่เหมาะกับคนที่กลัวผีแนวซอมบี้อย่างแน่นอน

เพลงประกอบเองก็มีคลอเบาๆตลอดทั้งเกม แต่ไม่ได้เป็นจุดเด่นนัก ประพันธ์โดย Gustavo Santaolalla แม้จะไม่ได้มีแทร็คไหนติดหูเป็นพิเศษ แต่ก็เข้ากับเกมได้ดี ไม่โฉ่งฉ่าง ไม่เกินหน้าเกินตา หรือฉีกอารมณ์ของเกมให้ผิดไป 
 

ส่วนเพลงร้องอย่างALONE AND FORSAKEN โดย HANK WILLIAMSที่เป็นเพลงเก่านำมาใช้ก็ได้อารมณ์Old westเช่นกัน ส่วนตัวชอบทั้งทำนองและเนื้อเพลงเลยล่ะ

จุดเด่นของเกมนี้ที่เราชอบที่สุดก็คือการกำกับเนื้อเรื่อง ที่ทำได้น่าชื่นชมสมคำโม้ก่อนเกมออก จังหวะจะโคนของคัทซีนที่กลมกลืนกับการเล่นอย่างต่อเนื่อง การพากย์เสียงและสีหน้าตัวละครที่ทำได้ยอดเยี่ยมมากๆ รวมถึงบทพูดที่เขียนอย่างประณีต มีหมัดฮุกตลอด เอาแค่อินโทรของเกม10นาทีแรกก็กินขาดเกมฟอร์มใหญ่หลายๆเกมในเจ็นเดียวกันไปแล้ว ยังไม่รวมรายละเอียดเล็กๆน้อยๆทางเนื้อเรื่องที่พอมาเก็ตทีหลังก็ทำเอาน้ำตาซึมเลย 
 
สิ่งที่ทำให้อิ่มเอมที่สุดคือการได้เห็นพัฒนาตัวละครและความสัมพันธ์แบบพ่อ-ลูกระหว่างโจลและเอลลี่

จุดด้อยก็จะเป็นเรื่องที่ทีมงานไม่ตั้งใจ แต่ก็ผิดพลาดปล่อยให้หลุดมา เช่น บั๊กต่างๆ วิ่งอยู่ดีๆทะลุกำแพงซะงั้น แล้วก็เอไอของเพื่อนในเกมที่บางทีก็โง่เง่า วิ่งมาขวางทางทำให้เกิดความติดขัดในการเล่น ระบบเชคพ๊อยต์เองก็เฮงซวยใช้ได้...สำหรับคนที่เล่นโหมดโคตรยากอย่างเซอร์ไวเวอร์คงจะทราบกันดีว่าเวลาตาย บางทีเกมก็กำหนดจุดเกิดได้ชั่วมาก ให้ไปโผล่ใกล้ๆศัตรูงี้
 
ยังไม่รวมถึงเรื่องที่ดูไม่แฟร์อย่างศัตรูจู่ๆก็โผล่มาจากทางตันที่เราเพิ่งวิ่งผ่านมา(เอ็งเป็นขอมขำดินเรอะะ) หลายๆเรื่องเหล่านี้ทำให้อารมณ์เสียไม่น้อยเลย แต่มันก็เป็นปัจจัยที่ไม่แน่นอน บางคนก็เจอบางคนก็ไม่เจอ :\ แล้วก็เราเพิ่งจะมามีปัญหาแบบนี้เอาตอนเล่นโหมดยากสุดเนี่ยล่ะ ถ้าเล่นเจอแบบนี้รอบแรกสงสัยด่าเปิง 555
 
มีอยู่ฉากหนึ่งที่เราโดนศัตรูฟาดแล้วกระเด็นเข้าไปติดอยู่ในผนัง
...โจรมันคงสืบทอดพลังฝ่ามือคางคกมาจากฮาวเอี๊ยงฮง
สุดท้ายก็ออกมาไม่ได้จนต้องรีสตาร์ทเชคพ๊อยต์ใหม่ -..-

โดยสรุปก็เป็นเกมที่โดนใจมาก ภาพ เพลง เนื้อเรื่อง ระบบเกม ทั้งคุ้มค่าและประทับใจ แต่มันก็ไม่ได้เหมาะกับทุกคน อย่างที่บอกไปว่าคนไม่ชอบเกมกดดัน/หลอนๆก็ไม่เหมาะกับเกมนี้ ส่วนเนื้อเรื่องที่ทำได้โดนใจเรามากก็คงไม่ได้ถูกใจทุกคนอีกเช่นเคย เพราะฉากจบมันไม่ได้เป็นไปตามที่หลายคนคาดคิด แต่กลับมีความแปลกใหม่และเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ทั้งนี้ทั้งนั้น ถ้าเล่นแบบเข้าใจเนื้อเรื่องล่ะก็อย่างน้อยๆ เมื่อเล่นจบก็จะมีอิมแพ็ค ทิ้งความรู้สึกอะไรไว้ในใจแน่นอน
 
การเดินทางของโจลและเอลลี่จะไปถึงฝั่งฝันหรือไม่ ติดตามต่อในบทสรุปเนื้อเรื่องค่ะ :)
----------------------------------

แถม
ในส่วนของ Multiplayer mode นั้นแหวกแนวจากอันชาร์ตไปเยอะเหมือนกัน และยังมีมินิเกมให้เลี้ยงค่ายคนเล็กๆของตัวเอง คนจะเพิ่มจากแต้มที่ได้เวลาจบแมทช์ ทำให้เล่นอย่างมีจุดประสงค์หน่อย ไม่ใช่วิ่งๆฆ่าๆไปเรื่อยๆ
  • มีการคราฟต์ของแบบเดียวกับโหมดเนื้อเรื่อง และจะเน้นการเล่นเป็นทีมเวิร์ค รวมกันเราอยู่ แยกหมู่เราตาย(ยกทีม) การฉายเดี่ยว ทำตัวเก๋าเกินเหตุจะนำมาซึ่งความพ่ายแพ้ และได้เสียงก่นด่าจากเพื่อนร่วมทีม
  • จังหวะของการสู้กันจะช้ากว่าอันชาร์ตมาก ทำให้ไม่มีสถานการณ์แบบคนๆเดียววิ่งปรู๊ดปร๊าดฆ่าทีเดียวรวด4คน และเกมยังให้ความสำคัญของคนที่เล่นสายซัพพอร์ตพอๆกับคนที่เล่นเป็นหน่วยโจมตีเลยทีเดียว
  • แม้ระบบการฟังเสียงความเคลื่อนไหวของศัตรูจะมีประโยชน์ในหลายๆครั้ง แต่การกดย่องอย่างเดียวเพราะกลัวศัตรูได้ยินนั้น นอกจากจะทำให้เมื่อยนิ้วอย่างหาที่สุดไม่ได้แล้ว ยังทำให้เก็บของไม่ทันศัตรู และยังโดนล้อมอีกต่างหาก  จะวิ่งทั้งเกมก็ไม่เวิร์ค จะย่องทั้งเกมก็ไม่เวิร์คเช่นกัน ต้องรู้จักหลบรู้จักโกย
 
  • สไตล์การเล่นของคนแต่ละชาติ ล้วนแตกต่างกัน ฝรั่งจะเน้นย่องเงียบ ค่อยรุกคืบ ค่อยๆล้อม ย่องจนน่ากลัวจะเป็นตะคริว คนญี่ปุ่นจะเป็นสายธนู/สไนเปอร์ มีดสั้นจิ้มคอ วันฮิตคิล สุขุมนุ่มลึก ส่วนชาวไทยนั้นวิ่งพล่านเป็นฝูงไฮยีน่า ถือคมแฝกไล่ทุบกบาลคู่ต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง ดิสอีสแมดเนส! ดิสอีสไทยยยย!!
  • การฆ่าศัตรูไม่ได้ทำให้คุณได้แต้มเยอะเสมอไป เกมนี้สิ่งที่สำคัญกว่าการเข่นฆ่าคือการเก็บแต้มเพื่ออัพเกรดอาวุธและใช้ซื้อสกิลต่างๆ โดยแต้มจะได้จากการช่วยเหลือเพื่อน การผสมของ การวางกับดัก ตอนนี้เราเลยผันตัวไปเป็นสายฮีลเรียบร้อย
ป.ล. กำลังเขียนบทสรุปเนื้อเรื่องอยู่ค่ะ ช่วงระหว่างหลังเรียนจบนี้ก็กะจะปั่นให้เสร็จก่อนเข้าทำงานในอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้านี้ล่ะ หวังว่าจะเสร็จนะ 555 

TAEPOPPURI~ View my profile